เตรียมอุปกรณ์เฟืองทด ประกอบด้วยเฟืองขับ เฟืองตามพร้อมแกน ขนาดทดรอบตามต้องการครับ ลูกปืนหัวท้าย 2 ตัว บุชล้อ 1 อัน แหวน 1 อัน แผ่นโฟมอัดชิ้นเล็ก ๆ และที่สำคัญคือ เบียร์ตราสิงห์ 1 กระป๋องครับ

วิธีทำคือ ก่อนอื่นต้องดื่มเบียร์ให้หมดกระป๋องก่อน แล้วเอากรรไกรตัดกระป๋องซึ่งเป็นอลูมิเนียมบางให้เป็นแผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าเล็ก ๆ กว้างขนาดความยาวมอเตอร์ และยาวพอจะม้วนเป็นวงรอบลูกปืนได้ จากนั้นเอากาวตราช้างติดลูกปืนที่ขอบของแผ่นอลูมิเนียมหัวท้ายแล้วม้วนให้เป็นทรงกระบอกติดกาวช้างให้แน่น จะได้เป็นท่ออลูมิเนียมยาวเท่าความยาวมอเตอร์โดยมีลูกปืนอยู่ที่หัวท้าย เพื่อใช้เป็นเสื้อหุ้มแกนเฟืองตามรูปครับ

จากนั้นก็ใส่เฟืองขับ ที่แกนมอเตอร์ ใส่เฟืองตามที่แกนเฟือง แล้วสอดแกนเฟืองอีกด้านนึงเข้าไปในกระบอกอลูมิเนียม ร้อยท้ายแกนเฟืองด้วยบุชล้อ ปิดท้ายด้วยแหวนซึ่งติดกาวตราช้างเข้ากับแกนเฟือง เพื่อกันไม่ให้แกนเฟืองหลุดออกจากท่ออลูมิเนียม จากนั้นนำท่ออลูมิเนียมที่มีเฟืองประกอบอยู่ไปติดตั้งเหนือมอเตอร์ โดยรองระหว่างมอเตอร์กับท่อด้วยแผ่นโฟมและต้องจัดระยะให้เฟืองขับขบกับเฟืองตามให้พอดีด้วยนะครับ ติดกาวตราช้างที่มอเตอร์ โฟม และ ท่อ แล้วเอาสก๊อตเทปพันอีกรอบนึงเพื่อความแข็งแรงขึ้น

ถ้าต้องการให้แข็งแรงถาวร ก็ตัดกระป๋องเบียร์เอาแถบอลูมิเนียมมาทาก้าวตราช้างปิดทับคร่อมลงไปอีกชั้นนึงก็ยังได้ครับ (แต่ผมไม่ได้ลองทำนะครับ เพราะอยากจะลองถอด ๆ เปลี่ยน ๆ มอเตอร์ และเฟืองหลาย ๆ แบบ)

เครื่องบินรถกระป๋องรุ่นที่ห้า มอเตอร์ HyperDash2 กับระบบเฟืองแบบใหม่ อัตราทดเฟืองขับ 9 ฟัน เฟืองตาม 38 ฟัน จ่ายไฟด้วยถ่านอัลคาไลน์ ราคาถูก บินได้นาน ไม่ต้องชาร์จไฟ เหมาะแก่การนำไปเล่นนอกสถานที่ แต่บินอืดเพราะความหนักของถ่าน จึงพยายามลดน้ำหนักเต็มที่ แม้แต่หัวโฟมก็ถอดออก ในแผ่นวงจรก็ดูดตะกั่วที่หนา ๆ ออก ใช้ปีกขนาดยาว 30 นิ้ว กว้าง 8 นิ้ว เพื่อเพิ่มแรงยกให้มากขึ้น ใบพัดไม้ฉลุเส้นผ่าศูนย์กลาง 6.5 นิ้ว ถ้าใช้ใบพัดไม้บัลซ่า จะเบากว่านี้อีก

ความจริงยังสามารถลดน้ำหนักในแผ่นวงจรได้อีก โดยถอดอุปกรณ์ในวงจรควบคุมมอเตอร์ขับเคลื่อนถอยหลังออกไปเพราะไม่ได้ใช้ ประกอบด้วยทรานซิสเตอร์และรีซิสเตอร์ อีกสี่ห้าตัว แต่ขี้เกียจทำครับ

ตอนนี้กำลังพัฒนารุ่นที่หกครับ โดยทำลำตัวที่ทำด้วยโฟมแบบนึง กับลำตัวที่ทำด้วยไม้เสียบลูกชิ้น ไม้เสียบหมูสะเต๊ะ กับเศษไม้บัลซ่าปนกัน อีกแบบนึงครับ ที่ทำสองแบบเพราะต้องการลองดูว่าอะไรหนักกว่า อะไรทนกว่า อะไรสวยกว่า อะไรทำนองเนี้ย

ความยาวลำตัว 24 นิ้ว ความยาวปีกกะไว้ 36 นิ้ว ความกว้างปีกกะไว้ 6 ถึง 8 นิ้ว

ลำตัวทำจากโฟมอัดต่อเป็นกล่องแบบง่าย ๆ กว้างสองนิ้วสูงสองนิ้ว สอบไปทางหัวนิ้วครึ่ง สำหรับส่วนท้ายไปถึงแพนหางทำด้วยแท่งไม้บัลซ่าสี่เหลี่ยมแปะไว้ใต้ลำตัวอีกที แล้วใส่แกนไม้เสียบลูกชิ้นไว้ใช้หนังสติ๊กยึดปีก เสริมความแข็งแรงด้วยแผ่นไม้บัลซ่า

ส่วนลำตัวโครงไม้ ทำจากไม้ชิ้นเล็ก ๆ มาต่อกันเป็นโครง โดยเริ่มจากโครงลำตัวตรงกลางทำเป็นรูปกล่องสี่เหลี่ยม ส่วนหางเป็นโครงสามเหลี่ยม ส่วนหัวทำโครงยื่นออกไปเพื่อติดตั้งมอเตอร์ เท่าที่ดู น้ำหนักจะมากกว่าลำตัวโฟมเล็กน้อย แต่ผมชอบโครงไม้นะครับ มันดูคลาสสิคดี และที่สำคัญ คือแข็งแรงมากครับ บางทีอาจจะใส่ปีกและอุปกรณ์บินโดยไม่ต้องหุ้มลำตัวก็น่าจะสวยแปลกดีครับ

ผมวางแผนจะเพิ่มช่องการควบคุมให้เป็น 3 channel โดยเพิ่มปุ่ม turbo ลงไปในวงจรเครื่องส่ง และเพิ่มวงจร turbo ภาครับ โดยเอาไปใช้ควบคุมรีเลย์เพื่อควบคุมการเปิดปิดมอเตอร์ใบพัด ส่วนวงจรควบคุมมอเตอร์เดินหน้าถอยหลังจะเอาไปต่อมอเตอร์จิ๋วเพื่อควบคุมแพนหางระดับ elevator สำหรับวงจรเลี้ยวซ้ายขวาจะเอาไปต่อ actuator หรือมอเตอร์จิ๋วเพื่อควบคุมหางเสือ เมื่อทำสำเร็จแล้วจะใช้บังคับเครื่องบินได้เหมือนเครื่องบินบังคับทั่วไปเลยครับ คือเปิดปิดเครื่องยนต์ด้วยปุ่ม turbo บินเชิดหัวขึ้นหรือบินดำดิ่งด้วยปุ่มเดินหน้าถอยหลัง และเลี้ยวซ้ายขวาด้วยปุ่มซ้ายขวาครับ ซึ่งได้ไอเดียนี้จากคุณ eModeler อีกตามเคย โดยคุณ eModeler ให้ความเห็นว่า การควบคุมแพนหางขึ้นลงมีความสำคัญกว่าการควบคุมเครื่องยนต์ ซึ่งผมก็ค่อนข้างเห็นด้วยครับ แต่จะไม่ควบคุมเครื่องยนต์เสียเลย ก็ไม่ค่อยมั่นใจ กลัวว่ามันจะบินไปไกลจนเลยระยะควบคุมของวิทยุแบบเครื่องบินของคุณ sri ต้องตามเก็บกันจนเมื่อย พอดีได้ลองศึกษาการเพิ่มปุ่ม turbo ในเวปแต่งรถกระป๋อง เห็นว่าพอจะเพิ่มช่องสัญญาณควบคุมเครื่องยนต์ได้ด้วย ก็เลยเอามาลองใช้ดูครับ

การต่อวงจร turbo ของภาคส่ง จะเห็น ic tx-2 ที่ขา 6 เป็นช่องต่อภาคส่ง turbo ส่วนที่ ic rx-2 ขา 12 เป็นช่องภาครับ turbo

การดัดแปลงเครื่องส่ง ต้องใช้ ไดโอด 2 ตัว และ สวิตช์กดติดปล่อยตัด 1 ตัว แค่นั้นเอง

สำหรับการเพิ่มช่อง turbo ที่ภาครับขอให้ดูวงจรภาครับเดิม ๆ ก่อนครับ

แค่นี้ก็จะได้วงจรควบคุมมอเตอร์เพิ่มอีก channel หนึ่งแล้วครับ ส่วนช่องเดินหน้าถอยหลังและเลี้ยวซ้ายขวาเดิมก็เอาไปต่อควบคุมแพนหางระดับและหางเสือได้เต็มที่ครับ

15 พฤษภาคม 2545

ลักษณะลำตัวทำด้วยโฟมอัดกับแกนไม้บัลซ่าขนาด 8x8mm ความยาวลำตัว 22 นิ้ว

ปีกกว้าง 8 นิ้ว ยาว 30 นิ้ว ควบคุมด้วยวิทยุรถกระป๋อง 3 channel โดยวงจร turbo ควบคุมมอเตอร์ใบพัด วงจรเดินหน้าถอยหลังควบคุมแพนหางกระดกขึ้นลง วงจรซ้ายขวาควบคุมหางเสือ

การวางอุปกรณ์ภายในลำตัว พยายามเฉลี่ยน้ำหนักให้กระจายทั่ว เพื่อการทรงตัวที่ดี เริ่มจากหัวเครื่องบิน คือ มอเตอร์ใบพัด รีเลย์ วงจรภาครับ สวิตช์ และถ่านชาร์จ 6 ก้อน บริเวณที่วางถ่านมีช่องว่างมากพอที่จะเลื่อนถ่านไปมาเพื่อปรับจุด CG ได้

ภาพขยายของวงจรภาครับและรีเลย์ จะเห็นว่าวงจรค่อนข้างเยิน เพราะมีการซ่อมเปลี่ยนทรานซิสเตอร์ที่เสียหายจากการทดลองครั้งก่อน ๆ และเพิ่มวงจรภาครับ Turbo (ทรานซิสเตอร์สีดำตัวบนสุด) เพื่อเพิ่มช่องควบคุมเป็น 3 ช่อง

เครื่องบินรถกระป๋องรุ่นที่หกนี้ บินได้ดีกว่าที่คาดไว้มาก เพราะเดิมคิดว่าลำตัวโฟมจะทำให้เกิดแรงต้านมากจนบินไม่ดี แต่จากการทดสอบสามารถบินได้อย่างนิ่มนวลกว่าลำตัวแท่งไม้ในรุ่นที่ห้า เข้าใจว่าเพราะลำตัวมีความหนาและเรียบทำให้อากาศไหลผ่านได้สม่ำเสมอดีกว่า ความเร็วในการบินน้อยกว่ารุ่นที่ห้าเล็กน้อย จากพื้นที่ปีกที่ใหญ่ขึ้น แต่สามารถควบคุมได้ง่ายกว่าและมีเสถียรภาพดีมาก เรียกว่าบินได้อย่างสง่างาม โดยมีความเร็วขนาดคนวิ่งเหยาะ ๆ ก็ตามทัน

ลำตัวกล่องโฟมมีความแข็งแรงมากและสามารถรับแรงกระแทกได้ดี คือสามารถกระจายแรงกระแทกจาก hard landing ไปได้ทั่วลำตัว จนไม่เกิดความเสียหายเลย ต่างจากลำตัวแท่งไม้ที่แรงกระแทกมักจะตกที่จุดใดจุดหนึ่งจนเกิดแรงเค้นให้ลำตัวหัก ซึ่งลำตัวแท่งไม้ในรุ่นที่หนึ่งถึงรุ่นที่ห้าของผมนั้นหักเป็นหลาย ๆ ท่อนจนต้องเอาไม้ดามไปทั่วลำตัวแล้ว

สรุปแล้วส่วนโครงสร้างลำตัวโฟมนี้สอบผ่านด้วยคะแนนสูงมากครับ

เพราะจากการทดลองพบว่า ช่อง turbo สามารถใช้ควบคุมรีเลย์และมอเตอร์ใบพัดได้ก็จริง แต่เมื่อกดปุ่ม turbo พร้อม ๆ กับปุ่มเลี้ยวซ้ายขวาเพื่อบังคับทิศทางหางเสือนั้น ปรากฎว่าวงจร turbo จะถูกตัดการทำงานทันทีส่งผลให้มอเตอร์ใบพัดเครื่องยนต์ดับตอนเลี้ยวทุกครั้ง เมื่อปล่อยปุ่มเลี้ยวมอเตอร์ใบพัดจึงจะทำงานต่อได้ ทั้งนี้เพราะ IC RX-2 จะให้ความสำคัญแก่ปุ่มเลี้ยวซ้ายขวามากกว่า นอกจากนี้หากใช้งานปุ่ม turbo อยู่จะไม่สามารถใช้งานปุ่มถอยหลังเพื่อกระดกแพนหางไปพร้อมกันได้

ตอนแรกผมก็งงอยู่นานว่าทำไมเป็นเช่นนี้ แต่เมื่อลองวัดแรงดันไฟที่ขาต่าง ๆ ของ IC RX-2 เมื่อปุ่มต่าง ๆ สั่งงานแล้วจึงเห็นได้ว่า IC RX-2 ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อเป็น 3 channel โดยแท้ นั่นเอง เพราะปุ่ม turbo ที่มีให้นั้น มีความมุ่งหมายเพื่อเร่งความเร็วของรถกระป๋องในทางตรงไปข้างหน้าอย่างเดียว จึงไม่สามารถใช้ปุ่มถอยหลังไปพร้อมกันได้ และเมื่อรถกระป๋องใช้ turbo เร่งเครื่องมาถึงทางโค้งจนต้องเลี้ยวซ้ายหรือขวา turbo จะถูกตัดการทำงานเพื่อไม่ให้รถกระป๋องความเร็วสูงมากจนหลุดออกนอกโค้งนั่นเอง นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้การนำวงจร turbo มาควบคุมมอเตอร์ใบพัดจึงไม่ work เพราะวงจร turbo ไม่ได้เป็น channel ที่แยกต่างหากจากกันเหมือนวงจรเดินหน้าถอยหลังและเลี้ยวซ้ายขวา

สรุปแล้วแนวคิดการดัดแปลงเพิ่มช่องควบคุมจึงใช้ในทางปฏิบัติจริงไม่ได้ เพราะข้อจำกัดของวงจรรถกระป๋องนั่นเอง นี่คือเหตุผลว่าทำไมเครื่องบินจีนแดงพวก falcon , j bird ที่ใช้วงจรรถกระป๋องเหมือนกันจึงมีแค่ 2 channel เช่นกัน

คงต้องยอมรับการใช้งานวิทยุเพียง 2 channel ด้วยข้อจำกัดดังกล่าว แต่ผมจะลองทำตามคำแนะนำของคุณ eModeler ที่จะใช้แต่ละ channel ในการควบคุมแพนหางระดับและหางเสือ เป็นหลัก เพราะมีความสำคัญในการบินสูงกว่า ส่วนมอเตอร์ใบพัดจะต่อตรงกับถ่านโดยผ่านสวิตช์ปิดเปิดธรรมดา ซึ่งจะมีข้อดีคือสามารถควบคุมการบินได้เหมือนเครื่องบินบังคับทั่วไป และน้ำหนักลดลงเพราะไม่ต้องใช้วงจรรีเลย์อีก คือสามารถใช้วงจรรถกระป๋องดั้งเดิมโดยไม่ต้องดัดแปลงอะไรทั้งสิ้น ทั้งมอเตอร์จะหมุนได้แรงขึ้นเพราะกระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้เต็ม ๆ ด้วย แต่จะต้องมาออกแบบระบบเฟืองของมอเตอร์ใบพัดให้เฟืองตามสามารถแยกตัวจากเฟืองขับเมื่อใบพัดกระทบพื้นดิน (เวลาเครื่องลงจอดหรือเครื่องตก) เพื่อไม่ให้ใบพัดหักเสียหาย และมอเตอร์ไหม้ ซึ่งก็ทำได้ไม่ยากเลย เพียงแต่เลื่อนเฟืองขับที่สวมแกนมอเตอร์ออกมาด้านหน้าอีกนิดหน่อย เมื่อเฟืองตามถูกใบพัดดันให้ถอยหลังเพราะกระแทกพื้น เฟืองตามก็จะตกหลุดออกจากร่องเฟืองขับไปอยู่ที่แกนมอเตอร์ ทำให้มอเตอร์หมุนฟรี

สำหรับเวลาบินก็ไม่ต้องกลัวว่าเฟืองจะหลุดออกจากกัน เพราะแรงดึงของใบพัดที่หมุนจะดึงเฟืองตามให้ไปข้างหน้าเกาะติดอยู่กับเฟืองขับตลอดเวลา

ผลการปรับปรุงจะเป็นอย่างไรจะเขียนมาเล่าให้ฟังอีกครับ

18 พฤษภาคม 2545

ngoodinja@hotmail.com