คลิกที่นี่ เพื่อดูแปลนเครื่องบิน AndNow ที่ผมใช้เป็นแบบครับ(pdf format)

คลิกที่นี่ เพื่อดูแปลนเครื่องบินรุ่นที่หก เขียนโดยคุณอภิสิทธิ์ ศิริรัตนบุญชัย (apisit2520@hotmail.com) เป็น dxf format

คลิกที่นี่ เพื่อดูแปลนเครื่องบินรุ่นที่เจ็ด

คลิกที่นี่ เพื่อดูแปลนเครื่องบินรุ่นที่เจ็ด เขียนโดยคุณอภิสิทธิ์ ศิริรัตนบุญชัย (apisit2520@hotmail.com) เป็น dxf format

Video การบินของเครื่องบินรุ่นที่เจ็ด 60 วินาที wmv format

Video การบินของเครื่องบินรุ่นที่เจ็ด 30 วินาที wmv format

ใบพัดใช้ไม้บัลซ่าเหลาเอง ให้ได้ขนาด 7x3 นิ้ว ยึดกับแกนมอเตอร์ด้วยไส้ในปากกา ต่อมาเปลี่ยนเป็นติดแผ่นเฟืองกับแกนมอเตอร์แล้วใช้หนังสติ๊กรัดใบพัดให้ติดกับแผ่นเฟือง

ใช้ถ่านชาร์จ 3.6 โวลต์ แบบที่ใช้กับโทรศัพท์ไร้สาย ราคา 220 บาท (ซื้อแพงไปหน่อย ตอนหลังผมไปเห็นราคาถ่านที่ร้าน อมร ในพันธุ์ทิพย์พลาซ่า แพคละ 100-150 บาท เอง)

หางเสือใช้มอเตอร์จิ๋ว ดึงแพนหางด้วยเส้นด้าย มอเตอร์จิ๋วซื้อที่สะพานเหล็ก ราคา 120 บาท

สำหรับท่านที่หามอเตอร์จิ๋วไม่ได้ หรือต้องการประหยัด ให้ทำ BIRD (built in rudder control) เองครับ โดยเอาเส้นลวดจากตัวบังคับเลี้ยวของรถกระป๋องมาพันรอบแกนกระดาษกลวง ๆ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร ให้ได้ 100 ถึง 200 รอบ หรือความต้านทานประมาณ 16 โอห์ม เอาไปติดเข้ากับแพนหางดิ่ง แล้วใช้แม่เหล็กเล็กกลมแบน(ซื้อที่ศึกษาภัณฑ์ อันละ 2.50 บาท) มาติดกาวช้างเข้ากับเข็มหมุดหรือลวดเล็ก ๆ แล้วไปต่อกับหางเสือ จากนั้นก็ติดหางเสือกับแพนหางดิ่งโดยใช้สกอตเทปเป็นบานพับให้ขยับซ้ายขวาได้ โดยสอดแม่เหล็กกลมแบนเข้าไปข้างในใจกลางขดลวด ต่อสายไฟจากขดลวดเข้าวงจรภาครับตรงส่วนที่บังคับเลี้ยวซ้ายขวานั่นแหละ เมื่อมีกระแสไฟฟ้าเข้าขดลวดจะเกิดแรงแม่เหล็กผลักให้แม่เหล็กกลมขยับได้ทำให้หางเสือขยับตามไปด้วยครับ แต่วิธีนี้จะแรงน้อยกว่ามอเตอร์จิ๋วครับ

ภาพ BIRD ก่อนจะติดหางเสือเข้ากับแพนหางดิ่ง

ปีกใช้โฟมอัด ขนาดหนา 3 mm ขึ้นรูปโค้งตาม rib ปีก เสริมใต้ปีกด้วยแท่งไม้เสียบลูกชิ้น กางปีก 40 นิ้ว ปีกกว้าง 8 นิ้ว ทำมุมยกปีกขึ้นข้างละ 3 นิ้ว

แพนหางใช้โฟมอัด ตรึงแพนหางระดับคงที่ แพนหางดิ่งควบคุมด้วยมอเตอร์จิ๋วเป็นหางเสือ

ลำตัวใช้แท่งไม้บัลซ่าสี่เหลี่ยมขนาด 5 mm ยาว 18 นิ้ว

ขาล้อใช้ลวดร้อยมาลัยมาดัดให้ได้รูป ล้อใช้ไม้บัลซ่าตัดเป็นวงกลม

วิทยุภาครับ ตัดเสาอากาศเดิมออก แล้วใช้ลวดทองแดงเส้นบาง ๆ ที่ใช้พันมอเตอร์มาต่อแทนให้ยาวประมาณ 1 เมตร

วิทยุภาคส่ง ทำรังถ่านขนาด 4 ก้อน แล้วต่อสายมาเชื่อมกับขั้วถ่านเดิม ทำให้ได้ไฟแรงประมาณ 4.8 โวลต์ (ใช่ถ่านชาร์จ ขนาด AA) เพื่อเพิ่มกำลังส่ง

ถ่านขนาด 3.6 โวลต์แม้จะต่อผ่านรีเลย์ก็ดูเหมือนจะแรงไม่พอ ทำให้บินไม่ค่อยขึ้น

มอเตอร์กินไฟมากทำให้ถ่านหมดเร็ว

ขาล้อที่ทำจากลวดร้อยมาลัยอ่อนเกินไป แต่ยังหาลวดที่ดีกว่านี้ไม่ได้

มอเตอร์ทั้งสองตัวต่อตรงเข้าวิทยุภาครับโดยไม่ผ่านรีเลย์ โดยตัดมอเตอร์จิ๋วที่คุมหางเสือออก

ผลปรากฏว่า เมื่อเพิ่มถ่านอีกชุดหนึ่งแล้วเปิดให้มอเตอร์ทำงานไปได้สักพัก ทรานซิสเตอร์ของภาครับทนแรงดันไม่ไหว จึงไหม้ควันขึ้น เสียไปหนึ่งตัว (Q6) ต้องซื้อมาเปลี่ยนใหม่

แบ่งแหล่งจ่ายไฟสองชุด

เปลี่ยนมอเตอร์ใหม่ เป็นรุ่น hyper dash 2 ของ TAMIYA ซึ่งเป็นขนาด 3 โวลต์ 1.6 แอมป์ รอบสูง 19,000 รอบ ราคา 170 บาท เพื่อให้กินไฟน้อยลง

ใช้มอเตอร์ตัวเดียวต่อผ่านรีเลย์ขับใบพัดชุดเดียวโดยต่อตรงไม่ผ่านเฟือง เพราะเห็นว่าเมื่อเพิ่มไฟเป็น 7.2 โวลต์แล้วมี ลมแรงพอ

ใบพัดขนาด 3.5 นิ้ว มีใบปัดลม 3 ใบ ราคา 2.50 บาท

เนื่องจากใบพัดเป็นแบบเป่าออก จึงต้องดัดแปลงหัวเครื่องบินใหม่ โดยตัดแผ่นไม้บัลซ่าขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้าตั้งสูงขึ้นจากหัวเครื่องบินประมาณ 3 นิ้ว เพื่อยึดมอเตอร์โดยหันท้ายมอเตอร์ออกด้านหน้า หันใบพัดเข้า ใบพัดจะอยู่เหนือปีก

ทำปีกใหม่ เพราะปีกเดิมเก่าแล้วสภาพค่อนข้างเยิน

ปีกใหม่นี้ลดความกว้างของปีกลงเพื่อให้ปีกดูยาวขึ้นจะทรงตัวดีขึ้นและบินตัดลมได้ดีขึ้น ใช้โฟมอัดทำปีกได้ขนาด กว้าง 7 นิ้ว กางปีก 36 นิ้ว rib ปีก 4 อัน ไม่ได้เสริมใต้ปีก ทำมุมยกปีกโดยใช้เส้นด้ายขึงปลายปีกทั้งสองข้างให้งอนโค้งขึ้น ตรงกลางเส้นด้ายดึงลงมาใช้สก๊อตเทปแปะที่กลางปีก ใช้กระดาษทรายขัดชายหน้าและชายหลังปีกให้โค้งมนเพื่อลดแรงต้านอากาศ

หางเสือกลับไปใช้มอเตอร์จิ๋วควบคุม

มอเตอร์แรงดีมาก เครื่องไต่ระดับได้อย่างรวดเร็ว และกินไฟน้อยทำให้เล่นได้นานขึ้น แต่คาดว่าอายุการใช้งานของมอเตอร์จะสั้นลงเพราะใช้ไฟถึง 7.2 โวลต์ เกินกว่าใน spec ของมอเตอร์ที่เป็นแบบ 3 โวลต์ หางเสือบังคับเลี้ยวได้ดี

ไม่ต้องกังวลเรื่องใบพัดหักอีกต่อไป เพราะใบพัดหันไปด้านหลัง และทำด้วยพลาสติก หรือถึงจะหักก็ซื้อใหม่ได้ราคาถูกและหาง่ายมาก

6 เมย 45

เสื้อเครื่องของ ice ลาย W

เฟืองขับ 8 ฟัน เฟืองตาม 32 ฟัน พร้อมแกน และลูกปืนหัวท้าย

ถ่านชาร์จขนาด 3.6 โวลต์ 2 ชุด ต่ออนุกรมกันให้ได้แรงดัน 7.2 โวลต์

รีเลย์ 1 ตัว

โฟมหนาขนาด 1 นิ้ว ใช้กันกระแทก

เฟืองตาม 40 ฟัน เอาไว้ทำแผ่นยึดใบพัด

ปีกโฟม ทำใหม่อีกอันหนึ่ง ให้มีขนาดกว้าง 8 นิ้ว ยาว 38 นิ้ว ใหญ่ขึ้นกว่ารุ่นที่สามจะได้มีแรงยกมากขึ้น เพราะกลัวว่ามอเตอร์ติดรถจะให้แรงขับไม่พอ

ส่วนใบพัดเดิมใช้ไม้บัลซ่าเหลาให้ได้ ขนาด 7x4 นิ้ว ต่อมาไปพบใบพัดจากเครื่องบินพลังหนังยาง ซึ่งมีขายที่ห้างฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต ราคาลำละ 65 บาท เป็นใบพัดพลาสติกขนาด 7x3 นิ้ว จึงลองซื้อมาถอดใบพัดดัดแปลงใช้ ก็บินได้ดี และไม่มีปัญหาเรื่องใบพัดหัก การติดใบพัดกับแกนมอเตอร์ ใช้วิธีเอาจานเฟืองขนาด 40 ฟัน มาสวม แล้วบากเป็นร่องที่ขอบสองด้านเพื่อสวมหนังยาง คว้านรูใบพัดให้ใหญ่ขึ้นพอที่แกนมอเตอร์จะสวมได้ แล้วสวมเข้าไป ใช้หนังยังรัดใบพัดให้ติดกับแผ่นเฟือง วิธีนี้จะช่วยไม่ให้ใบพัดหักหรือมอเตอร์หลุดเวลากระแทกพื้น เพราะหนังยางจะหลุดออกก่อน

เครื่องบินหนังยางที่ซื้อมาเปลี่ยนใบพัด ใบพัดพลาสติกจะหนักกว่าใบพัดไม้บัลซ่า แต่ทนทานกว่ามาก

ปรับปรุงการวางอุปกรณ์ใหม่ ให้น้ำหนักอยู่ทางด้านหน้าให้มากขึ้น อุปกรณ์ทั้งหมดจะติดตั้งที่หัวเครื่องบิน โดยติดแผ่นไม้บัลซ่าตั้งขึ้นเพื่อวางแผงวงจรภาครับ เสริมหัวด้วยก้อนโฟมเพื่อรับแรงกระแทกตอนลงแรง ๆ สำหรับแบตเตอรี่ติดเอาไว้ประมาณกลางลำตัวเพื่อเลื่อนไปมาได้เวลากำหนดจุด CG (จุด CG จะอยู่ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ จากชายหน้าปีก)

นอกจากนี้ การต่อวงจรไฟฟ้าแบบรุ่นที่สาม ยังมีปัญหาไฟไปเลี้ยงรีเลย์ไม่พอ เพราะมอเตอร์ดึงกระแสไปมาก จึงต่อไฟเลี้ยง 7.2 โวลต์เข้าวงจรภาครับโดยไม่แยกแหล่งจ่าย ตอนแรกกลัวว่าภาครับจะรับแรงดันไฟฟ้าไม่ไหว แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร ส่วนมอเตอร์ก็ใช้ไฟ 7.2 โวลต์ ต่อผ่านรีเลย์ตามปกติ

ใบพัดขนาดใหญ่ทำให้บินได้ง่ายขึ้น ปีกมีแรงยกสูงและบินช้าลงเนื่องจากเพิ่มมุมปะทะปีกมากกว่ารุ่นเดิม แต่ควบคุมได้ง่ายมากขึ้น รุ่นนี้ประหยัดมากเพราะใช้มอเตอร์ที่ติดรถ ไม่ต้องซื้อมอเตอร์แพง ๆ มาใช้ และกินไฟน้อยทำให้เล่นได้นานขึ้นอีก แต่ต้องหาซื้อเครื่องบินยางเพื่อเอาใบพัดพลาสติกมาใช้ คิดว่านอกจากที่ฟิวเจอร์ปาร์คแล้วที่อื่นก็น่าจะมีขาย (ร้านที่ขายเป็นร้านรถเข็นเล็ก ๆ ที่ขายของเล่นเด็ก ถามคนขายบอกว่ารับมาจากที่อื่นอีกต่อหนึ่ง) ถ้าหาไม่ได้ก็ต้องเหลาใบพัดเองจากไม้บัลซ่า

1. เปลี่ยนมอเตอร์แรง ๆ (และแพง ๆ )ใช้ แนะนำ hyperdash2 ของทามีย่า และน่าลอง plasma dash ด้วย (แต่ราคาสูงเกินไปสำหรับผม ตัวละตั้ง 370 บาท)

มอเตอร์แบบต่าง ๆ ที่ทดลองนำมาใช้ มีทั้งของแท้ ของเทียมและของพันเอง สรุปว่า ใช้ของแท้ยี่ห้อทามีย่า แรงพอเพียง และประหยัดไฟ ดีที่สุด สำหรับมอเตอร์ตัวขวาสุดเป็นขนาด 280 ใช้ไฟ 6 โวลท์ ซื้อจากศึกษาภัณฑ์ราคาแค่ 33 บาท ผมกะว่าจะเอาไว้ลองทำเครื่องที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและใช้มอเตอร์ตัวนี้ขับใบพัด

2. ลดน้ำหนักลง ใบพัดไม้บัลซ่าน้ำหนักเบาดี แต่ไม่ทน อาจแก้ไขโดยใช้สก๊อตเทปพันรอบ ๆ เพื่อให้ทนทานขึ้น

3. เพิ่มขนาดใบพัดให้ใหญ่ขึ้น แต่ต้องเซตเฟืองให้ขับใบพัดไหว

4. เพิ่มแพนหาง elevetor (แพนหางระดับ) เนื่องจากช่วงที่เลี้ยวนั้น ความเร็วจะลดลง ทำให้เครื่องลดระดับลงมา หากลองทำแพนหางระดับให้กระดกขึ้นได้ และโยงเส้นด้ายจากมอเตอร์จิ๋วหรือจากหางเสือไปยังแพนหางระดับ เมื่อหางเสือทำงานให้เส้นด้ายไปดึงแพนหางให้กระดกขึ้น ก็น่าจะช่วยให้หัวเครื่องบินเงยขึ้นเวลาเลี้ยว จะได้ไม่ลดระดับลงเร็วเกินไป

รถกระป๋องรุ่นที่ลองนำมาถอดอุปกรณ์เพื่อทำเครื่องบิน คือรถเบนซ์สปอร์ตสีบรอนซ์ตราเพชร ส่วนบีเอ็มสีดำซื้อมาเผื่อไว้อาจจะลองทำอีกลำหนึ่ง

ถ่าน ต้องเบา และต้องมีกำลังพอ ขนาด 7.2 โวลท์ ทำจากถ่านชาร์จโทรศัพท์ ใช้ได้ดีมาก แต่ถ้าจะให้ดีขึ้นอีก น่าลองเปลี่ยนไปใช้ถ่านลิเธียม แบบที่ใช้กับโทรศัพท์มือถือ หรือถ่านที่ใช้ใส่กล้องถ่ายรูป (CR2 ขนาด 3 โวลต์ สองก้อน) จะมีน้ำหนักเบาลงไปอีกมาก

ใบพัด ถ้ามีขนาดใหญ่ ต่อผ่านเฟือง ก็สามารถใช้มอเตอร์ติดรถได้เลยโดยไม่ต้องซื้อมอเตอร์แพง ๆ ถ้าใช้ใบพัดเล็ก ต่อตรงกับมอเตอร์ ก็ต้องใช้มอเตอร์แรง ๆ แพง ๆ แต่ใบพัดใหญ่ จะยิ่งบินได้ดี และควบคุมง่าย

ลำตัว ต้องทำให้เบาที่สุด ขาล้อ ถ้าไม่จำเป็นมากก็ถอดออกเสีย

CG ต้องถูกต้อง อย่าให้หัวเบาเกินไป มิฉะนั้น เครื่องจะแหงนหน้าแล้วหัวปักลงมาพัง ตอนเริ่มแรกควรให้หัวหนักไว้ก่อน แล้วค่อย ๆ เลื่อน CG ถอยหลังออกไปจนบินได้ดี

วิธีปล่อยเครื่องบิน หันหน้าเข้าหาลม ใช้มือซ้ายกดปุ่มเครื่องส่งเร่งเครื่องให้แรงสุด ๆ มือขวาถือด้านใต้ท้องเครื่องบินในแนวสูงกว่าหัวไหล่ให้ตัวเครื่องขนานกับพื้น แล้วดันไปข้างหน้าเบา ๆ จนสุดแขนพร้อมกับปล่อยมือ ใบพัดจะดึงเครื่องบินไปข้างหน้าเอง แล้วค่อย ๆ ไต่ระดับ (ห้ามพุ่ง เพราะหากพุ่งแรงไปเครื่องจะเสียการทรงตัวและตกลงมาพัง) ถ้าเครื่องค่อย ๆ ร่อนลง แสดงว่าหัวหนัก ให้เลื่อน CG ถอยหลังทีละนิดจนเครื่องสามารถไต่ระดับขึ้นได้ด้วยมุมประมาณ 10 องศา ก็ใช้ได้ ถ้าเครื่องแหงนขึ้นมาก แล้วปักหัวลง แสดงว่าหัวเบา ให้เลื่อน CG ไปข้างหน้า

เวลาเลี้ยว ให้ค่อย ๆ เลี้ยว โดยกดปุ่มเลี้ยวแล้วปล่อย สลับกันหลาย ๆ ครับ อย่ากดแช่ มิฉะนั้นเครื่องจะลดระดับลงมากเกินไป

หากมีลมแรงๆ มาปะทะขณะบิน จนเครื่องเสียการทรงตัว ให้ดับเครื่องและปล่อยการควบคุมทุกอย่าง ถ้าเครื่องบินอยู่สูงพอ เครื่องบินจะสามารถใช้ลมที่ปะทะนั้นปรับมุมปีกร่อนลงมาเองได้อย่างปลอดภัย แต่หากเครื่องอยู่ใกล้พื้นมากก็เตรียมกาวตราช้างไว้ซ่อมได้ครับ เครื่องของผมนั้น ตกเป็นร้อย ๆ ครั้งครับ เปลี่ยนปีกไปสามอัน เปลี่ยนหางไปสี่ชุด เปลี่ยนลำตัวไปสามชุด ใบพัดไม้บัลซ่าอีก 6 อัน

ขอให้สนุกกับการสร้างและการเล่นครับ สำหรับผมก็หมดเงินกับการลองผิดลองถูกไปเยอะ ส่วนใหญ่เป็นค่ามอเตอร์ ถ่านชาร์จ เพราะซื้อมาลองหลายรุ่นหลายแบบ ส่วนค่าโฟม ค่าไม้บัลซ่านั้นไม่เท่าไหร่หรอกครับ แต่ก็สนุกดี และได้ความรู้ด้วย

ngoodinja@hotmail.com

__________________________________