เครื่องบินรถกระป๋องของงูดิน รุ่นที่สิบเอ็ด Split 180

เดิมผมตั้งเป้าหมายว่าในรุ่นที่ 11 จะทำเครื่องบินที่ใช้มอเตอร์ศึกษาภัณฑ์ 280 ขับตรง กับใบพัด 5x4 นิ้ว โดยต้องไปหาซื้อคาร์บอนบรัชจากสะพานเหล็กมาเปลี่ยนกับบรัชโลหะในมอเตอร์เสียก่อน เพื่อให้มีความทนทาน แต่ปรากฏว่าผมไปลุยหาทั่วสะพานเหล็กก็หาซื้อไม่ได้เพราะของขาดตลาด และถามคนขายก็บอกว่าคงไม่มีใครสั่งเข้ามาใหม่เพราะมันเงียบแล้ว หมายถึงความนิยมในการแต่งรถบังคับวิทยุลดลง แต่คนหันมาเล่นลูกข่างและเครื่องบินแทน หลายร้านจึงสั่งอุปกรณ์เครื่องบินฟอลคอนมาขาย ไม่ว่าจะเป็นมอเตอร์ ใบพัด ลำตัว ปีก หาง วงจรวิทยุ เรียกได้ว่าสามารถซื้อมาประกอบเป็นเครื่องฟอลคอนได้เลย ผมถามราคามอเตอร์ตัวละ 140 บาท ใบพัดคู่ละ 70 บาท ซึ่งถูกกว่าสมัยก่อนมาก และถูกกว่ามอเตอร์ Hyperdash2 ที่ผมเคยใช้เสียอีก ดังนั้นในโครงการรุ่นที่ 11 นี้จึงเปลี่ยนจากมอเตอร์ 280 เป็นมอเตอร์ฟอลคอน SK-180 แทนครับ

แนวทางการสร้าง

สำหรับเครื่องบินรุ่นที่ 11 นี้ ผมตั้งชื่อตามเครื่องบิน Split 280 ที่ขายใน Ezonemag.com นะครับ เป็นเครื่องขับตรงด้วยมอเตอร์ 280 ใบพัด 5x4 นิ้ว เลี้ยวด้วยปีกเล็กแก้เอียง เป็นเครื่องบินลำไม่ใหญ่ กางปีกแค่ 29 นิ้ว ดูกะทัดรัดดี เมื่อเปลี่ยนเป็นมอเตอร์ 180 ผมจึงใช้ชื่อว่า Split 180 การออกแบบสร้างจะใช้แนวทางแบบเดียวกับรุ่นที่เจ็ดคอมแพค เพื่อให้สร้างง่าย บินได้ดี โดยแทบไม่ต้องปรับแต่ง ส่วนการสร้างลำตัวผมก็ใช้การสร้างแบบใหม่ คือไม่ต้องเขียนแบบวาดแปลนเลย แค่ตัดโฟมอัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้า แล้วพับ แค่นั้นเองก็ได้ลำตัวแล้ว ทำให้สร้างง่ายมาก ๆ สำหรับปีกผมจะลองดัดแปลงปีกของเครื่องบิน P-40 โดยติดกลไกบังคับปีกเล็กแก้เอียงเข้าไปเพื่อทดสอบการบังคับก่อน ถ้ายังไม่ดีอาจจะทำปีกใหม่ขึ้นมาโดยเฉพาะ

วงจรวิทยุผมถอดออกมาจากรุ่นที่เก้า P-40 ครับ โดยเก็บลำตัวเครื่องบินเข้าอู่ไว้ก่อน เพราะเห็นว่าเครื่องบินปีกล่างผมมีสองลำแล้วคือ P-40 และ Zero Fighter ก็เลยแบ่งมาสร้างรุ่นที่สิบเอ็ดลำนึง เป็นวงจรของตราเพชรที่ใช้มาตั้งแต่สร้างเครื่องบินรุ่นที่หนึ่งเลยทีเดียว แผงวงจรเยินไปด้วยรอยซ่อมอุปกรณ์ ล่าสุดได้ติดตั้ง FET แทนรีเลย์ ซึ่งก็ใช้การได้เป็นอย่างดีครับ

เริ่มจากการทำลำตัว

ผมตัดแผ่นโฟมอัดหนา 3 มิลลิเมตร ให้มีความกว้าง 5 นิ้ว ยาว 16 นิ้ว แล้วขีดเส้นแบ่งตามยาวเป็นสามส่วน ให้มีความกว้าง 1.5 นิ้ว 2 นิ้ว และ 1.5 นิ้ว เพื่อว่าเวลาพับเป็นลำตัวเครื่องบิน จะได้ลำตัวขนาด ยาว 16 นิ้ว กว้าง 2 นิ้ว สูง 1.5 นิ้ว

จากนั้นใช้ปลายปากกากดตามแนวเส้นให้ลึกพอสมควรเพื่อเป็นแนวในการพับ แล้วกลับอีกด้านหนึ่ง เอาเทปปิดลังคาดด้านหลังให้ตรงกับแนวที่ขีดไว้ ป้องกันโฟมหักเวลาพับ

ค่อย ๆ พับโฟมตั้งขึ้น ระวังหัก

รวบด้านหนึ่งให้ติดกันเป็นสามเหลี่ยมแล้วติดกาวกับใช้เทปคาดให้แข็งแรง ส่วนนี้คือปลายหาง

เนื่องจากการเลี้ยวใช้ปีกเล็กแก้เอียง ดังนั้น ส่วนหางผมจึงทำเป็น V-tail โดยตัดโฟมเป็นหาง โคนหางกว้าง 6 นิ้ว ปลายหางกว้าง 4.5 นิ้ว สูง 5.5 นิ้ว บากเป็นร่องสูงจากโคนหาง 1.5 นิ้ว ยาว 3 นิ้ว เพื่อให้เสียบเข้ากันได้ จากนั้นก็ติดครอบเข้าไปกับลำตัวท่อนหาง โดยเลื่อนส่วนท้ายสุดของแพนหางให้ยาวเลยพ้นลำตัวส่วนท้ายออกไปอีกประมาณ 2 นิ้ว ก็จะได้ความยาวลำตัวรวมหางด้วยเป็น 18 นิ้ว

แค่นี้ก็ได้ลำตัวแล้วครับ ง่ายมากเลยใช่ไหมครับ ต่อไปก็เอาอุปกรณ์ใส่ลงไปในลำตัว เริ่มจาก มอเตอร์ฟอลคอนกับใบพัด 4x2 ของฟอลคอนซึ่งกลับด้านใบพัดให้เป็นแบบดูดเข้า ถ่านชาร์จของโทรศัพท์ไร้สาย GP 300mAH NiCd 2 แพค 6 ก้อน แล้วก็แผงวงจร

ตัดโฟมบล็อกรองใต้มอเตอร์แล้วใช้ฟองน้ำพลาสติกหุ้มมอเตอร์กับถ่าน รัดด้วยเทปให้แน่น

ผมไม่ได้ใช้สวิตช์ ก็เลยเจาะลำตัวให้ขั้วต่อแบตเตอรี่โผล่ออกมาข้างนอก ซึ่งขั้วนี้จะใช้สำหรับชาร์จไฟเข้าด้วย ส่วนขั้วต่ออันบนสุดคือขั้วต่อกับมอเตอร์จิ๋ว ซึ่งจะต้องติดตั้งบนปีก

ต่อไปเป็นการดัดแปลงปีกของ P-40

ใช้มีดคัตเตอร์หรือกรรไกร ตัดด้านหลังปีกตามขนาดที่ต้องการทำปีกเล็กแก้เอียง ที่ผมทดลองใช้คือ กว้าง 1 นิ้ว ยาว 5 นิ้ว

จากนั้นเอาสก๊อตเทปติดเป็นบานพับให้ขยับขึ้นลงได้ แล้วเอามอเตอร์จิ๋วติดตรงกลางใต้ปีก โดยทำขั้วไว้เสียบกับขั้วที่ต่อจากแผงวงจร

ทำคานติดกับแกนมอเตอร์ แล้วต่อลวดแข็ง ๆ ไปดึงปีกเล็กแก้เอียงทั้งสองข้าง

เนื่องจากมีกลไกอยู่บนปีก การติดปีกเข้ากับลำตัว ซึ่งเดิมใช้หนังสติ๊กคาดบนปีกแล้วโยงกับแกนไม้ที่ติดกับลำตัว จึงทำไม่ได้ ผมจึงใช้แกนไม้ติดใต้ปีกแล้วโยงหนังสติ๊กยึดใต้ลำตัวแทน ก่อนติดปีกเข้ากับลำตัว ต้องหาตำแหน่ง CG ของลำตัวก่อน แล้วติดปีกให้ชายหน้าปีกอยู่ประมาณ 2 นิ้ว หน้าจุด CG (ปีกของ P-40 กว้าง 6 นิ้ว ยาว 30 นิ้ว)

ประกอบเสร็จแล้วครับ ใช้เวลาแค่ครึ่งวันเอง น้ำหนักพร้อมบิน 170 กรัม แรงขับ 70 กรัม พื้นที่ปีกประมาณ 170 ตารางนิ้ว

จากการทดลองบังคับปีกเล็กแก้เอียง พบว่าเป็นภาระแก่มอเตอร์จิ๋วมากเลยครับ เพราะต้องใช้กำลังทั้งดันและดึงปีกเล็กแก้เอียงทั้งสองข้าง ผมวัดกระแสดูแค่บังคับปีกเล็กแก้เอียงอย่างเดียวก็กินไฟถึง 1 แอมป์ ทำให้มอเตอร์จิ๋วร้อนมาก ๆ และยังไม่ค่อยมีแรงอีกด้วย

ผลการทดสอบบิน

มอเตอร์ฟอลคอนให้แรงขับสูงเกินพอครับ พาเครื่องบิน Spit 180 ขึ้นฟ้าได้สบาย ส่วนหาง V-tail ขนาดใหญ่ ก็ทำให้เครื่องบินได้นิ่มนวลครับ แต่ปัญหาอยู่ที่การเลี้ยวครับ อย่างที่กล่าวไว้แล้วว่ามอเตอร์จิ๋วแรงไม่ค่อยมี ยิ่งเปิดมอเตอร์ใบพัดด้วยแล้วยิ่งแย่งดึงกระแสไปทำให้เลี้ยวไม่ค่อยไปเพราะปีกเล็กแก้เอียงมันไม่ค่อยจะกระดก ดังนั้น ความหวังที่จะให้ Split 180 บินควงสว่านได้ก็ยังไม่สมหวังครับ เพราะเจ้ามอเตอร์จิ๋วนี่เอง แต่ทางแก้ไขมีครับ

วิธีแก้ไข

ทำโดยทดเฟืองมอเตอร์จิ๋ว ให้มีแรงบิดดีขึ้น ความจริงมอเตอร์จิ๋วที่ผมซื้อมามันมีเฟืองทดขนาดประมาณ 4:1 ติดมาในตัวอยู่แล้ว แต่ผมถอดออกไปเพื่อให้น้ำหนักเบาลง ถ้าติดเฟืองทดเข้ามาใหม่ ก็ไม่น่าจะมีปัญหา หรือถ้ายังไม่พออาจต้องเปลี่ยนเอามอเตอร์ใหญ่ขึ้น เช่นมอเตอร์กระป๋อง 130 พร้อมทดเฟือง ซึ่งต้องแลกกับน้ำหนักที่มากขึ้นอีกประมาณ 10 กรัม ครับ

นอกจากนี้เรื่องมุมยกปลายปีก(Dihedral) ของเครื่องบิน P-40 นี้ก็ไม่เหมาะในการใช้ปีกเล็กแก้เอียง อาจจะต้องสร้างปีกแบบตรง ๆ ที่ไม่มีมุมยกปลายปีก เพราะปีกแบบมีมุมยกสูงอย่าง P-40 นี้ มันจะรักษาสมดุลโดยขืนไม่ให้ปีกเอียงไปมา เมื่อปีกไม่ยอมเอียงทำให้เลี้ยวยาก ซึ่งลักษณะปีกของ Split 280 หรือปีกของเครื่องบินผาดแผลงที่ใช้ปีกเล็กแก้เอียงนั้น มีมุมยกปีกน้อยมากหรือไม่มีมุมยกปีกเลยครับ และอาจต้องเพิ่มพื้นที่ปีกเล็กแก้เอียงให้มากขึ้น กับลดความยาวของปีกลงให้เหลือ Aspect Ratio ประมาณ 4:1 เพื่อให้สามารถบินควงสว่านได้คล่องขึ้น

ขอให้สนุกครับ

27 ตุลาคม 2545

ngoodinja@hotmail.com

การสร้างปีกใหม่และทดเฟืองมอเตอร์ควบคุมปีกเล็กแก้เอียง

จากข้อบกพร่องของมอเตอร์จิ๋วกับปีกของ P-40 ทำให้การบังคับปีกเล็กแก้เอียงไม่มีประสิทธิภาพ ผมจึงสร้างปีกขึ้นใหม่แบบดัดโค้งชั้นเดียวมี rib ใต้ปีก 2 อัน ตรงกลางห่างกัน 2 นิ้ว เพื่อให้ครอบลำตัวได้พอดี ปีกอันนี้ทำเป็นแบบตรงไม่มีมุมยกปลายปีก ขนาด กว้าง 5 นิ้ว ยาว 29 นิ้ว สัดส่วนเดียวกับปีกของเครื่อง Split 280 ของจริง โดยติดปีกเล็กแก้เอียงขนาดกว้าง 1 นิ้ว ยาว 10 นิ้ว คาดด้วยเทปปิดลังตลอดแนวรอยต่อเพื่อทำเป็นบานพับ ส่วนด้านใต้ปีกก็คาดตามยาวด้วยเทปปิดลังเพื่อเพิ่มความแข็งแรง

กลไกควบคุมปีกเล็กแก้เอียง ใช้มอเตอร์จิ๋วทดเฟืองขนาดประมาณ 4:1 เฟืองนี้ติดมาพร้อมกับมอเตอร์ตั้งแต่ตอนซื้อมาอยู่แล้วครับ เพราะเป็นมอเตอร์สไลด์ที่ใช้เลื่อนหัวอ่าน CD ราคาตัวละ 25 บาท จากร้านไพศาลอิเล็กทรอนิกส์ จากนั้นเอาแผ่นไม้บัลซ่าทากาวช้างแปะไว้บนเฟืองตัวใหญ่ เจาะรูเพื่อเสียบลวดไปดึงปีกเล็กแก้เอียงทั้งสองข้าง

ผมติดมอเตอร์จิ๋วให้ลอยสูงขึ้นกว่าเดิมเพื่อไม่ให้กลไกบังคับใกล้ผิวหน้าปีกมากเกินไป จะได้ใช้ยางรัดเหนือปีกได้ตามปกติ การทดเฟืองทำให้มอเตอร์จิ๋วมีแรงบิดสูงขึ้นกว่าเดิมมากเลยครับ สามารถบังคับปีกเล็กแก้เอียงให้กระดกขึ้นลงได้อย่างง่ายดาย

ผมอัดวีดีโอการควบคุมปีกเล็กแก้เอียงมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูการทำงานของมันด้วยครับ

 

นอกจากเปลี่ยนปีกแล้ว ผมยังปรับปรุงแพนหาง V อีกนิดหน่อย โดยตัดแพนหางส่วนท้ายออกไปอีกข้างละประมาณ 1 นิ้ว เพื่อลดพื้นที่แพนหาง ทำให้เลี้ยวได้คล่องตัวขึ้นอีกนิดครับ

ผลการทดลองบิน

หลังจากปรับปรุงปีกใหม่แล้วปรากฏว่าการควบคุมดีกว่าเดิมมากเลยครับ ด้วยมอเตอร์จิ๋วทดเฟืองเพิ่มแรงบิดในการบังคับปีกเล็กแก้เอียงประกอบกับลักษณะปีกที่ตรง ทำให้ Split 180 สามารถเลี้ยวได้คล่องแคล่วมากเลย เพื่อน ๆ อาจจะนึกภาพไม่ออกว่าการเลี้ยวด้วยปีกเล็กแก้เอียงนั้นมีลักษณะอย่างไร เพื่อน ๆ ที่เคยบังคับเลี้ยวด้วยหางเสือจะเห็นว่าการเลี้ยวด้วยหางเสือนั้นมีลักษณะเหมือนการเลี้ยวของรถซาเล้งหรือเรือหางยาว คือพอกดเลี้ยวปุ๊บด้านท้ายเครื่องบินจะเหวี่ยงไปข้าง ๆ ทำให้หัวเครื่องบินเปลี่ยนทิศทางตามไปด้วยใช่ไหมครับ แต่การเลี้ยวด้วยปีกเล็กแก้เอียงนี้จะเหมือนกับแผ่นกระดาษที่ปลิวไปตามลม คือพอกดปุ่มเลี้ยวเครื่องบินมันจะพลิกไปพลิกมาตามปุ่มซ้ายหรือขวาที่เรากด และเมื่อปีกเอียงไปทางใดเครื่องบินมันก็จะตีวงโค้งเลี้ยวไปทางนั้นอย่างสวยงามครับ นอกจากนี้วงเลี้ยวยังแคบกว่าการเลี้ยวด้วยหางเสืออีกด้วยครับ แต่มีจุดด้อยคือเวลาเลี้ยวเครื่องบินจะสูญเสียระดับลงเร็วมากกว่าการเลี้ยวด้วยหางเสือครับ ในเครื่องบินบังคับจริง ๆ จะไม่เป็นปัญหาเพราะสามารถบังคับ elevator เพื่อเชิดหัวขึ้นได้แต่เครื่องบินกระป๋องของผมยังทำไม่ได้ เวลาจะเลี้ยวใกล้ ๆ พื้นจึงต้องระวังมากหน่อยครับ อย่างไรก็ดี ทราบจาก Webboard ของ Weekendhobby ว่าขณะนี้คุณ Kob จากดาว และคุณ Top2000 ได้ร่วมกันดัดแปลงและทดสอบเครื่องบินรถกระป๋องแบบ 3 แชนแนล สำเร็จแล้ว โดยควบคุมได้ทั้ง Motor Speed หางเสือ และแพนหางระดับ เหมือนเครื่องบินบังคับจริง ๆ ครับ ซึ่งนับเป็นก้าวสำคัญของการพัฒนาเครื่องบินกระป๋องทีเดียวครับ

การเลี้ยวด้วยปีกเล็กแก้เอียงนี้ สามารถทำให้เครื่องบินกระป๋องบินผาดแผลงได้นิดหน่อย คือสามารถทำ roll หรือบินควงสว่านได้ และบินแบบ invert flight หรือบินหงายท้องได้อีกด้วย แต่ผมยังไม่กล้าทำน่ะ คงต้องฝึกให้คล่องอีกสักหน่อย

ขอให้สนุกครับ

2 พฤศจิกายน 2545

ngoodinja@hotmail.com

ภาพการบินของ Split 180

เช้าวันที่ 3 พฤศจิกายน 2545 เวลา 6 นาฬิกา ผมกับตากล้องออกไปบินเจ้า Split 180 ที่สนามฟุตบอลหน้าหมู่บ้าน แล้วถ่ายภาพมาให้เพื่อน ๆ ดูครับ ภาพที่ได้ยังไม่ค่อยชัดเพราะตากล้องไม่ชินกับการเลี้ยวแบบแฉลบไปแฉลบมาของ Split 180 ครับ ก็เลยกะมุมกล้องไม่ค่อยถูก

การเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางของ Split 180 เร็วมากครับ ตากล้องแพนกล้องตามไม่ค่อยทันก็เลยสั่นไหวไปหน่อย

ช่วงขณะเลี้ยวแฉลบซ้าย

เลี้ยวแล้วไต่ระดับขึ้น

ภาพที่ดีที่สุดของวันนี้ครับ ตากล้องเริ่มจะกะระยะและลักษณะการบินได้ถูกต้อง

Split 180 บินได้คล่องแคล่วมากจริงๆ ครับ บางจังหวะที่เลี้ยวแคบมาก ๆ ก็เกือบจะพลิกหงายท้องตั้งหลายหน ถ้าพูดถึงเรื่องเสถียรภาพการทรงตัวจะบินยากกว่าเครื่องบินปีกบนประมาณ 5 เท่า และบินยากกว่าเครื่องบินปีกล่างอย่าง Zero Fighter ประมาณ 2 เท่า ครับ ขนาดผมใช้ฝีมือการบังคับเต็มที่แล้วในการ Landing ยังทำให้หาง V หักพับไปข้างนึงเพราะปีกไม่ขนานกับพื้นเวลาลงจอดทำให้หางเอียงไปฟาดกับเนินดิน

เพื่อให้บังคับได้ง่ายขึ้นอีกนิด ผมจะทำมุมยกปลายปีกโดยวัดเข้ามาข้างละประมาณ 3 นิ้ว แล้วพับให้กระดกขึ้น แบบรุ่นที่เจ็ด จะทำให้การทรงตัวดีขึ้น และลดความคล่องแคล่วของ Split 180 ลงเสียบ้างครับ

ขอให้สนุกครับ

3 พฤศจิกายน 2545

ngoodinja@hotmail.com

Split 180 ควงสว่าน

หลังจากผมได้ปรับปรุงทำมุมยกปลายปีกแล้วไปทดสอบบิน พบว่าการทรงตัวดีขึ้นอีกนิดนึง (นิดเดียว) ในขณะที่ความคล่องแคล่วแทบไม่ได้ลดลงเลยครับ คงเป็นเพราะระยะมุมยกปีกยังน้อยไปหน่อย

แต่การที่มีมุมยกปีกแม้เพียงเล็กน้อยนี้ก็ช่วยให้การไต่ระดับนิ่งขึ้นกว่าเดิมพอสมควรครับ

จากความคล่องแคล่วในการแฉลบซ้ายแฉลบขวาของเจ้า Split 180 นี้เอง ทำให้ผมนึกสนุกอยากลองเล่นท่าผาดแผลงกับมันบ้างครับ คือท่าควงสว่านไปทางซ้าย ดูซิว่ามันจะทำได้ไหม ผมไต่ระดับขึ้นไปจนสูงถึงประมาณตึก 7-8 ชั้น เร่งความเร็วจนสูงสุด แล้วกดปุ่มเลี้ยวซ้ายแช่ไว้ทันที เจ้า Split 180 พลิกตัวไปทางซ้ายอย่างรวดเร็วครับ ในขณะที่หัวเครื่องบินก็เริ่มดิ่งลงพื้น เพราะความเร็วลดลง พอพลิกตัวไปได้ครบรอบ หัวเครื่องบินก็พุ่งลงพื้นในแนว 90 องศาเลยครับ และพุ่งลงมาอย่างรวดเร็วมาก ผมปล่อยการควบคุมทุกอย่างพร้อมกับภาวนาให้มันเชิดหัวขึ้น แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้วครับ เจ้า Split 180 ยังคงพุ่งลงสู่พื้นดินด้วยความเร็วสูงขึ้นเรื่อย ๆ และกระแทกพื้นดังโครมใหญ่ ผมวิ่งไปดูนึกว่าคงแหลกเละแน่แล้ว แต่พบว่าทุกอย่างยังอยู่ครบไม่ได้แตกกระจัดกระจาย คงมีแต่ใบพัดฟอลคอนที่หักเป็นสองซีก และปีกที่มีรอยร้าวด้านบนซึ่งสามารถซ่อมได้ไม่ยาก แต่เมื่อผมลองกดรีโมทบังคับดูปรากฏว่ากลไกควบคุมปีกเล็กแก้เอียงยังใช้การได้ แต่มอเตอร์ใบพัดเงียบสนิท สงสัยว่าแรงกระแทกคงทำให้วงจรเสียหายไปแล้ว

ผมเอากลับมาสำรวจความเสียหายที่บ้าน พบว่าสายไฟต่อเข้ามอเตอร์เส้นหนึ่งถูกแรงกระแทกจนขาด ขา G ของ FET และขา C ของทรานซิสเตอร์ตัวหนึ่ง ถูกกระแทกจนหลุดออกจากแผงวงจร ผมจัดการซ่อมแซมจนเรียบร้อยดี เปลี่ยนใบพัดอันใหม่แล้วก็ใช้ได้เป็นปกติ ส่วนปีกนั้น ผมเพิ่มระยะยกของปีกขึ้นมาเป็น 7 นิ้ว จากปลายปีก เพื่อให้ทรงตัวดีขึ้นกว่าเดิมอีกหน่อยหนึ่ง และเสริมไม้เสียบลูกชิ้นดามใต้ปีกด้วยครับ นอกจากนี้ยังตัดปีกเล็กแก้เอียงให้สั้นลงอีกข้างละ 4 นิ้ว เพื่อลดความคล่องแคล่วของมันลงอีก จะได้บังคับง่าย ๆ

ภาพ Split 180 ที่ปรับปรุงใหม่หลังจากควงสว่านตกครับ จะเห็นแนวยกปีกของเดิมและของใหม่กับปีกเล็กแก้เอียงที่สั้นลง

การที่ Split 180 ตกในครั้งนี้ เป็นเพราะความมันเกินเหตุของผมโดยแท้ ที่ริอ่านควงสว่านเครื่องบินกระป๋อง ถ้าเป็นเครื่องบินบังคับทั่วไปเจอสถานการณ์อย่างนี้คงสามารถดึง elevator ให้เชิดหัวขึ้นได้สบายแฮ ผมเห็นจะต้องศึกษาวิธีเพิ่มแชนแนลรีโมทกระป๋องจากคุณ Kob จากดาว โดยละเอียดเสียหน่อย จะได้เอามาดัดแปลงใช้กับเครื่องบินของผมมั่งแล้ว

ขอให้สนุกครับ

4 พฤศจิกายน 2545

ngoodinja@hotmail.com

ผลการทดลองบินปีกใหม่ ไม่ดีอย่างที่คิด

การปรับปรุงปีกใหม่โดยเพิ่มระยะยกปีกเข้ามาเป็นข้างละ 7 นิ้ว เดิมผมคิดว่าจะทำให้ทรงตัวดีขึ้น แต่พอบินเข้าจริงปรากฏว่าการที่ปีกแต่ละด้านมีแรงยกมากเกินไปทำให้เกิดการแกว่งไป ๆ มา ๆ เวลาเลี้ยวทำให้ควบคุมได้ยากกว่าเดิมครับ ผมจึงปรับสัดส่วนของปีกและมุมยกปีกเสียใหม่ โดยตัดปลายปีกออกอีก ให้เหลือความยาวแค่ 24 นิ้ว ปรับมุมยกปีกเข้ามาข้างละ 4 นิ้ว ลดขนาดปีกเล็กแก้เอียงให้เหลือกว้างครึ่งนิ้ว ยาว 6 นิ้ว เพื่อให้เลี้ยวได้นิ่มนวลขึ้นอีก ทำให้ค่า Aspect Ratio ประมาณ 4.5:1 และเพื่อให้ปีกเล็กแก้เอียงกลับมาตำแหน่งตรงทุกครั้งที่ปล่อยปุ่มเลี้ยว ผมก็ใช้ยางหนังสติ๊กตัดเป็นเส้นยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ติดกาวคร่อมตรงบานพับด้านบนปีก ไว้ข้างละ 1 เส้น เพื่อช่วยเป็นสปริงดึงกลับครับ

 

ภาพ Split 180 ที่ปรับปรุงปีกครั้งล่าสุดครับ ดูป้อม ๆ กะทัดรัดดี

ผลการบินปีกใหม่ล่าสุด บินได้แจ่มแจ๋วจริง ๆ

การปรับปรุงปีกให้สั้นลง และลดพื้นที่ปีกเล็กแก้เอียงนี้ ทำให้ Split 180 บินได้นิ่มนวลมากทีเดียวครับ แม้พื้นที่ปีกจะลดลงไปแต่การที่ลดพื้นที่ปีกเล็กแก้เอียงลงไปด้วยทำให้การบังคับควบคุมเป็นไปอย่างแม่นยำและคล่องแคล่วมากเลยครับ นอกจากนี้ยังช่วยให้บังคับง่ายขึ้นกว่าตอนแรก ๆ อีกด้วย ก็เป็นอันสรุปได้สำหรับเพื่อน ๆ ที่ต้องการสร้าง Split 180 ดังนี้ครับ

ลำตัวยาว 16 นิ้ว ทำด้วยแผ่นโฟมอัดพับ(รวมสุดปลายหางเป็น 17 นิ้ว)

ปีกกว้าง 5 นิ้ว ยาว 24 นิ้ว มีมุมยกปีกเข้ามาข้างละ 4 นิ้ว ยกสูง 2 นิ้ว ปีกเล็กแก้เอียงกว้าง ครึ่งนิ้ว ยาว 6 นิ้ว บังคับด้วยมอเตอร์จิ๋วทดเฟือง ติดหนังสติ๊กคร่อมบานพับ

หางกว้าง 4 นิ้ว สูง 6 นิ้ว V-tail

มอเตอร์ฟอลคอน ใบพัดฟอลคอนขับตรง ควบคุมด้วย FET

ถ่านชาร์จโทรศัพท์ไร้สายยี่ห้อ Gp NiCd 300mAH 6 ก้อน

น้ำหนักพร้อมบิน 160 กรัม

ขอให้สนุกครับ

18 พฤศจิกายน 2545

ngoodinja@hotmail.com